11 juli 2008

Het Vijfstappenplan van Renzo Dingeman

 

Het Vijfstappenplan van Renzo Dingeman is een monoloog voor een mannelijke acteur, geschreven in opdracht van het Rotterdamse jongerentheatergezelschap Rotjong, binnen het thema ‘onsterfelijkheid’ en werd voor het eerst opgevoerd in theater Lantaren/de Venster in Rotterdam in april 2008.

 

synopsis
Tijdens zijn nachtdienst in een verlaten Madame Tussauds Museum ontvouwt de jonge nachtwaker Renzo Dingeman zijn toekomstplannen. Over ambities, een zoekmachine en nachtelijk dagdromen in een wereld na sluitingstijd. En over een plan, een weldoordacht plan.

 

karakters
RENZO DINGEMAN……………Nabil Ben Ahmida
CHARLIE CHAPLIN…………Renate Pamela Galdey

Regie & vormgeving: Mariëlle van de Griendt

 

tekstfragment

Een verlaten museumzaal, spaarzaam verlicht
Een levensechte pop met het silhouet van Charlie Chaplin

Een jongen in bewakersuniform, niet ouder dan begin twintig
In zijn hand een notitieboekje en pen

tot Charlie
Charlie?
Hallo Charlie
Charles
Chaplin
Present
vinkt af in notitieboekje
Ik kan niet lang blijven vannacht Charlie
Het is niks persoonlijks
Maar ik heb nog vanalles te doen

Ze wennen er nooit aan
Op handen gedragen
De voeten gekust
En dan van de één op andere dag
Raken ze in de vergetelheid
De aandacht verschuift
Alsof de wind onaangekondigd van richting verandert
Roem is vergankelijk zegt men
Bij de ingang staat ze zelf
Madame Tussauds
Weet u nog wie dat was

Het is tot nu toe één keer voorgekomen
Dat er iemand niet present was
Meneer Heineken
Ze wilden hem ontvoeren
Losgeld eisen
Alsof die familie niet genoeg doorstaan heeft
Eéntje stond al buiten
Met zijn dikke pafhoofd
De ander
Zo’n mannetje bij wie alles altijd is komen aanwaaien
Stond op het punt meneer Heineken naar beneden te laten zakken
Ondersteboven nog wel
Ik had geen seconde later moeten komen
Ik heb hem een ram gegeven
Dat aangewaaide mannetje
Een ongelooflijke ram
Met mijn zaklantaarn
Een grap moet kunnen
Maar er zijn grenzen
Sinds de ontvoering van meneer Heineken
Is er nooit meer iemand absent geweest

tot Charlie
Drukke dag gehad Charlie
Hebben ze weer aan je zitten friemelen
schikt Charlies kleding
Met hun toeristentengels
Amerikaanse graaiklauwen
Engelse papvingertjes
Duitse zweetpoten
pakt hoed
stoft af
zet zorgvuldig weer op

Elke nacht loop ik zeven rondes
Ik loop mijn rondes met de klok mee
Nooit er tegenin
Als je een man met een plan bent
En dat plan bestaat uit meerdere stappen
Is het belangrijk dat je niet
Bij het minste of geringste
De andere kant op gaat lopen

tot Charlie
Er is een grote kans Charlie
Dat we elkaar minder te zien krijgen
Ik heb geen keus
Ik moet verder
Wereldberoemde nachtwakers bestaan niet
Dit is pas het begin
Op een dag kom ik hier binnen
In een ander pak
Buiten is het dag
En ik heb volgelingen
Hangend aan mijn lippen
Wij zullen het moeten doen met een klein gebaar
Een knipoog
Een kort knikje

doet alsof hij gids is en een groep rondleidt
Als u mij wilt volgen
Charles Spencer Chaplin Junior werd geboren te Londen in 1889. Hij stak op zijn eenentwintigste de oceaan over om zijn geluk te beproeven in Amerika, het land van onbegrensde mogelijkheden. Al snel maakte hij furore met zijn stomme films, die net zo eenvoudig te begrijpen waren voor Amerikanen als voor Chinezen, waardoor Chaplin spoedig zou uitgroeien tot de beroemdste mens ter wereld.

tot Charlie
Wij begrijpen elkaar hè Charlie
Dit is pas het begin

Na elke ronde moet ik inklokken
Dan weten ze dat ik niet in slaap ben gevallen
Mijn voorgangers vielen bij bosjes
Ik niet
Ik slaap niet
Slapen gaat me niet goed af ‘s nachts
Er is te veel gaande in mijn hoofd
De informatie moet gerangschikt worden
Ik heb de klok één keer gemist
Maar dat was bij hoge uitzondering
Het was een loeihete zomernacht
Het weigerde af te koelen
We stonden te zweten als otters
Oprah Winfrey
Albert Einstein
Winston Churchill
Het hele zwikkie stond te gutsen
Ik ben even gaan zitten onder de wapperende rok
Wist u dat
Marilyn wappert de hele nacht door
Mijn hoofd tegen de binnenkant van haar dij
En weg was ik
Marilyn Monroe
Het is net bubbelgum
Of een paar rolschaatsen
Norma Jean
Zo heet ze eigenlijk
Zo noem ik haar liever
Norma Jean
Daar is de haarlak af
JA
Natuurlijk heb ik in haar broekje gekeken
Ik heb alles gezien
Alles
Van iedereen
Zelf de reet van Pavarotti
We kennen elkaar hier door en door
We kunnen hier van elkaar op aan
Ik viel in slaap
Met mijn wang tegen haar dij
Onder de wapperende rokken
Van Norma Jean

als gids
Als u zo vriendelijk wil zijn mij te volgen
Wilt u mij volgen
Hallo
HALLO
Wilt u mij volgen
Dank u

Toeristengroepen
Het zijn net klodders klonterige verf
Vlekkend en vloekend
Ongevraagd mengend met andere klodders
Onuitwisbare sporen achterlatend
Zodra ik mij bewezen heb
Als gids met buitengewone deskundigheid
Dan komt de volgende stap
Luxe privérondleidingen
Exclusief voor hooggewaardeerde gasten
Inclusief een uniek inkijkje in het kloppend hart van dit museum
Daar waar het wonder geschiedt
Waar mannen en vrouwen
In witte jassen
Met smetvrije handschoenen
Kneden
En kneden
Tot de perfectie is bereikt
Tot er nieuw leven is gemaakt

als gids
Wilt u mij volgen
Hallo
HALLO
Dank u

Halverwege elke ronde
Kom ik langs het infotainmentcenter
Een tafel met een computer erop
Kan je ook zeggen
Ik ga even zitten
Om de voeten te ontlasten
Ze typen jou niet meer in Charlie
Vergeet het maar
Hard Rock Cafe
Marihuana
Red Light District
Elke nacht maak ik het geheugen schoon
Het moet hier schoon zijn ‘s nachts
‘s Nachts wordt er hier geademd
En gediscussieerd
Op gedempte toon
Over uiteenlopende zaken
Ik typ mijn naam in
Renzo Dingeman
Dat ben ik
Renzo Dingeman
Onthoud die naam
Zoek
Renzo
Spatie
Dingeman

Opeens is daar het water
Snel stijgend water
We moeten naar boven
Daar wacht een groot schip
Bonkend
Tegen de gevel
Van het museum
Krakende planken
Schurende muren
Nog even en het water
Bereikt de bovenste verdieping
We moeten hier weg
Met één voet over de reling
De ander in het raamkozijn
Help ik iedereen aan boord
Je zou paniek verwachten
Maar het gaat snel
Geruisloos
Alsof we allemaal beseffen
Dat het hier niet om een oefening gaat
Terwijl de laatste voet aan boord zet
Zakt het museum weg
Als een ontdooide gletsjer
In donkergroen water
Ik pak mijn boekje
Picasso
Present
Dali
Present
Monet
Present
Het gaat per categorie
Van Gogh
Present
Eenmaal onderaan de laatste lijst
Zinedine Zidane
Is er nergens het kleinste bewijs
Dat er hier ooit een stad heeft gestaan
Om ons heen niets dan water
Een bol
Maar dan platter
We drijven af
Voor zover dat kan
Als er niets is om van af te drijven
Ik grijp het roer
Welke kant moet je op
Zonder land in zicht
Een dek vol legendes kijkt me zwijgend aan
Ik grijp het roer vast
Met paarskoude knuisten
Waarom zetten wij nog liever koers
In volslagen onbekende richting
Dan ons doelloos dobberend over te geven
Aan de tijd
De wind
En het water
Dan zet een storm op
Terwijl de golven om zich heen grijpen
En de wapperende zeilen me om de oren slaan
Voel ik
Hoe mijn natte wang
Zachtjes kleeft
Tegen de warme dij
Van Norma Jean
Het is zo’n slecht idee nog niet
Dat inklokken ieder uur

 

©nv